Η Ιστορία της Κεφαλονιάς

Η Kεφαλονιά είναι το μεγαλύτερο από τα Νησιά του Ιονίου με έκταση 800km2 και 45,000 κατοίκους. Το Αργοστόλι είναι η πρωτεύουσα και το Ληξούρι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη. Δύο εκδοχές υπάρχουν για το όνομα της Κεφαλληνίας ( είναι η δεύτερη ονομασία του νησιού). Η μία παραδέχεται ότι το όνομα οφείλετε στο γεγονός της εγκατάστασης του Κέφαλου, ο οποίος μετακόμισε στο νησί όταν εξορίστηκε από την Αθήνα, επειδή σε κυνηγετικό ατύχημα σκότωσε την σύζυγο του. Η δεύτερη παραδέχεται ότι λόγω μεγέθους το νησί αποτελεί το « κεφάλι » της περιοχής.

Η πρώτη γραπτή αναφορά του ονόματος του νησιού, γίνεται στην Ιλιάδα του Ομήρου, όταν εμφανίζεται το νησί της Κεφαλληνίας, να συμμετέχει στο Τρωικό Πόλεμο με « 12 πλοία μεγαλόκαρδων Κεφαλλήνιων ».

Τα πρώτα σημάδια ζωής , έρχονται από την Νεολιθική Εποχή 4000π.χ., ενώ έπειτα από εκτεταμένες ανασκαφές, τα κτερίσματα δείχνουν υψηλό πολιτισμικό επίπεδο κατά την εποχή του Τρωικού Πολέμου. Από την Μυκηναϊκή εποχή το νησί είναι χωρισμένο σε 4 επαρχίες ΣΑΜΗ, ΠΑΛΛΗ, ΚΡΑΝΕΑ, ΠΡΟΝΝΟΙ, κάθε μια ανεξάρτητη με την δικής της ομώνυμη πρωτεύουσα και νόμους. (Ακόμα και στην σημερινή εποχή χρησιμοποιούνται τα ίδια ονόματα).

Η Κεφαλονία, έλαβε μέρος στους Περσικούς πολέμους και στον Πελοποννησιακό πόλεμο, υποστηρίζοντας τους Αθηναίους. Το 216π.χ. ο Φίλιππος V επιτέθηκε στην επαρχία της Πάλλης, αλλά πρόβαλλαν ισχυρή αντίσταση.

Το 187π.χ. οι Ρωμαίοι μετά από πολύμηνες μάχες καταλαμβάνουν το νησί. Αργότερα έρχονται τα στρατεύματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, έως το 1082 όπου το νησί κυριεύετε από τους Φράγκους. Ο Νορμανδός Ρομπέρτο Γυϊσκάρδ, ακόμα μνημονεύεται στην περιοχή του Φισκάρδου, μια και οφείλει την ονομασία της σ’ αυτόν.

Ο χριστιανισμός εμφανίζεται τον 2ο αιώνα και είναι αρκετά ισχυρός, με εξαίρεση ένα χρονικό κομμάτι τριακοσίων ετών που κυβερνούσαν δύο Ιταλικές οικογένειες ORCINI (1153-1356) και TOCCHI (1356-1478). Για μικρό χρονικό διάστημα οι Τούρκοι εμφανίστηκαν 1479-1500 και παρέδωσαν τους Βενετούς έως το 1797.

Το “LIBRO D’ORO”, έγινε πραγματικότητα, αλλά παράλληλα αρκετά έργα έδωσαν ζωή και ανάπτυξη στο νησί. Με πληθυσμό τότε 70,000 χιλιάδες κατοίκους, η ναυτιλία και η γεωργία ήταν στο αποκορύφωμα τους. Λέγονταν ότι η Κεφαλονιά αποτελούσε τον σιτοβολώνα της Γαληνότατης!!! Οι Γάλλοι εμφανίστηκαν έως το 1809, οπότε και παρέδωσαν στους Βρετανούς. Τελικά μαζί με όλα τα Επτάνησα στις 21 Μαΐου 1864 έγινε η προσάρτηση στην Ελλάδα.

Κατά τα νεότερα χρόνια υπήρξε η Ιταλική και η Γερμανική κατοχή.